Artykuły z czasopisma
Jak skutecznie wspierać ucznia jąkającego się?
Agata Sakwerda

Z punktu widzenia rozwoju psychicznego dziecka jakość relacji tworzonych z rówieśnikami oraz znalezienie własnego miejsca w grupie jest bardzo ważne. Z kolei doświadczenie odrzucenia lub poczucie zignorowania sprawiają, że dziecko może nie umieć nawiązywać konstruktywnych relacji, być wycofanym oraz unikać pewnych sytuacji. Jak zatem wspierać ucznia jąkającego się?

Czytaj dalej
Środowiskowe wsparcie w terapii jąkania – rola rodziny
Aleksandra Boroń

Osoba z jąkaniem oraz jej rodzina mogą wymagać wsparcia terapeutycznego. Rodzina ma wpływ na ułatwienie funkcjonowania osób z zaburzeniami płynności mowy. Jak wspierać otoczenie i propagować korzystne postawy wobec jąkania?

Czytaj dalej
Rola autoterapii w jąkaniu - znaczenie grup samopomocowych
Izabela Michta , Katarzyna Ploch

Każda osoba jąkająca się jest inna, dlatego celem jej terapii winno być… stawanie się własnym terapeutą. Cennym wsparciem w umacnianiu się w poczuciu sprawstwa i przejmowaniu kontroli nad własnym życiem i nad jąkaniem są grupy samopomocowe.

Czytaj dalej
Elementy psychoterapii w interwencji logopedycznej w jąkaniu
Barbara Jeziorczak

Jąkanie ma wiele aspektów. Poza zachowaniem zauważanym przez otoczenie w postaci powtórzeń, prolongacji, bloków i napięć w ciele, zawiera jeszcze komponent afektywny i poznawczy. W jaki sposób wykorzystać elementy Terapii Krótkoterminowej Skoncentrowanej na Rozwiązaniu i Terapii Poznawczo-Behawioralnej w uczeniu strategii zapobiegających nawrotom trudności mówienia?

Czytaj dalej
Akceptacja w jąkaniu. Zastosowanie ACT i uważności w interwencji logopedycznej
Anna Szerszeńska

Opisując jąkanie, korzysta się często z metafory góry lodowej, która najpełniej tłumaczy naturę tego zjawiska. Model góry zawiera w sobie zarówno elementy, które mogą być zaobserwowane przez otoczenie osoby jąkającej się (powtarzanie głosek, sylab, prolongacje, bloki, pauzy, wtrącenia), jak i takie atrybuty jąkania, które pozostają dla słuchaczy niewidoczne: lęk, wstyd, bezradność, poczucie winy.

Czytaj dalej
Jąkać się bardziej płynnie - modyfikacja jąkania w praktyce
Lucyna Jankowska-Szafarska

Terapia w nurcie modyfikacji (tzw. Jąkanie Bardziej Płynne) ma charakter holistyczny: skupia się zarówno na trudnościach w wytwarzaniu płynnej mowy, jak i na psychologicznych konsekwencjach tego zaburzenia, które mogą obniżać jakość życia osób z jąkaniem (Everard, Howell 2018). Uwzględnia się wpływ, jaki jąkanie może wywierać na obraz samego siebie u pacjenta.

Czytaj dalej
Mówienie Bardziej Płynne jako metoda kształtowania płynności mowy
Mieczysław Chęciek , Dorota Kamińska

Autorzy charakteryzują dwa podejścia stosowane w terapii jąkania się: Mówienie Bardziej Płynne i Jąkanie Bardziej Płynne. Analizując studium przypadku, przekonują, że w kompleksowej terapii można skutecznie wykorzystać zalety technik stosowanych w obu podejściach.

Czytaj dalej
Praktyka oparta na dowodach w diagnozie i terapii jąkania
Katarzyna Węsierska

Doktor hab. Katarzyna Węsierska rozmawia z prof. Martine Vanryckeghem – cenioną w świecie logopedką, współtwórczynią baterii wystandaryzowanych narzędzi do diagnozowania jąkania – o korzyściach i wyzwaniach związanych z wdrażaniem praktyki opartej na dowodach.

Czytaj dalej
Diagnozowanie utrwalonego jąkania z wykorzystaniem klasyfikacji ICF
Maria Faściszewska

Jąkanie dotyka wielu aspektów funkcjonowania człowieka, nie tylko mowy. Zaburzenie to wpływa na obniżenie jakości i komfortu życia osoby jąkającej się. Obejmuje zarówno niepłynności w mowie, jak i uczucia, postawy oraz inne zachowania.

Czytaj dalej
Logopedzi czy specjaliści zaburzeń połykania?
Kamila Stawniak

Logopedzi na Malcie oceniają funkcję połykania, prowadzą także terapię logopedyczną w placówkach rehabilitacji i przychodniach. Terapia funkcji połykania z wykorzystaniem technik specjalistycznych należy też do pielęgniarek, lecz prowadzona jest rzadko.

Czytaj dalej
Odwodnienie i niedożywienie, czyli zaburzenia połykania okiem dietetyka
Joanna Kopińska

Terapia dysfagii neurogennej budzi zainteresowanie wielu specjalistów,  m.in. neurologopedów, neurologów, rehabilitantów i dietetyków. Z punktu widzenia tej ostatniej grupy zaburzenia połykania stanowią czynnik, który w konsekwencji doprowadzić może do odwodnienia i niedożywienia.

Czytaj dalej
Ryzyko aspiracji i niedożywienia u dorosłych z zaburzeniami połykania
Anna Zmarzły

Właściwa diagnostyka chorych z dysfagią, postępowanie neurologopedyczne, odpowiednie techniki karmienia lub sztucznego odżywienia (z leczeniem żywieniowym włącznie) zapobiegają niedożywieniu i zachłystowym zapaleniom płuc.

Czytaj dalej