Brak wyników

DOSTAWA TOWARÓW W KRAJU

2 kwietnia 2019

NR 88 (Kwiecień 2019)

Emisja bonów podarunkowych a obowiązek podatkowy

0 51

Wystawiam bony podarunkowe dla klientów, mam kasę fiskalną. Wystawiając bon nabijam go na kasę, np. 100 zł (data wystawienia 2 stycznia, bon ważny do 3 marca). Klient przychodzi do nas z tym bonem w lutym - realizuje go, kupuje u nas za 110 zł, ja znów nabijam na kasę. Teraz mam dwa razy nabity bon na kasę. W lutym wpisuję wszystkie FV wystawione na firmy (nabite na kasę), od miesięcznego raportu odejmuję kwotę (sumę) tych FV i w ten sposób otrzymuję sprzedaż dla „zwykłych ludzi”. Ten bon zrealizowany teraz też muszę zdjąć z kasy, tzn. wpisać 100 zł na minus? Robię to po wpisaniu już raportu okresowego? Wtedy suma w rejestrze ma być równa: raport okresowy - bony; np suma RO (1000 zł; BON = 100 zł), I SUMA W REJESTRZE MA BYĆ 900 zł? W jaką kolumnę zdejmuję te bony, kol 8 czy 7?

Odpowiedź

Jeżeli, jest to bon jednego przeznaczenia (SPV), to sprzedaż bonu w styczniu rodzi obowiązek podatkowy w styczniu 2019 r. Realizacja bonu ponad jego kwotę, będzie rodziła obowiązek podatkowy od kwoty ponad wartość bonu, w miesiącu realizacji, tzn. że w styczniu powstał obowiązek podatkowy w związku z wydaniem bonu na kwotę 100 zł, w lutym powstał obowiązek podatkowy od kwoty 10 zł jako odrębnej transakcji. Ewidencjonowanie każdej pozycji sprzedaży odbywa się na zasadach ogólnych.

 

Uzasadnienie

Od 1 stycznia 2019 roku ustawodawca wprowadził zmiany w ustawie o podatku od towarów i usług, implementując dyrektywy Rady (UE):

 

  • 2016/1065 z dnia 27-06-2016 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w sprawie bonów na towary lub usługi,

  • 2017/2455 z dnia 05-12-2017 roku zmieniającej dyrektywę- 2006/112/WE i 2009/132/WE – wprowadzającej zmiany niektórych obowiązków wynikających z podatku od wartości dodanej w przypadku świadczenia usług i sprzedaży towarów na odległość, w zakresie art. 1 tej dyrektywy.

 

 

Znowelizowane przepisy ustawy o VAT wprowadziły instytucję bonu, bonu jednego przeznaczenia, bonu różnego przeznaczenia, emisji bonu i transferu bonu. Przez bon rozumie się instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu.

Należy spostrzec, że powyżej zdefiniowane bony nie są tożsame z bonami na towary bądź usługi, które zapewniają zniżki przy ich zakupie.

 

  • Bon jednego przeznaczenia

 

Przez bon jednego przeznaczenia (SPV) należy rozumieć bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu.

Oznacza to, że bon SPV dotyczy konkretnego towaru bądź usługi, która będzie wykonana w danym państwie członkowskim oraz znana jest stawka podatku za dany towar bądź usługę.

Ustawodawca wprowadził również pojęcie emisji bonu, które oznacza pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu oraz pojęcie transferu bonu – które oznacza emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji. Zatem, przy każdorazowym transferze bonu SPV wystąpi czynność opodatkowania VAT.

Zgodnie z art. 8a ust. 1-3 ustawy o VAT transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy. Faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług w zamian za bon jednego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia nie uznaje się za niezależną transakcję w części, w której wynagrodzenie stanowił bon co oznacza, że takie przypadki nie będą uznawane za autonomiczną czynność. Chodzi o to, żeby przy faktycznym skorzystaniu z bonu konsument nie płacił VAT ponownie. Jeżeli natomiast transferu bonu jednego przeznaczenia dokonuje podatnik działający w imieniu innego podatnika, uznaje się, że taki transfer stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy, dokonane przez podatnika, w imieniu którego działa podatnik.

Zatem emitent bonu jednego przeznaczenia ma obowiązek odprowadzenia VAT od pierwszego wprowadzenia bonu do obrotu, tak jakby nastąpiła dostawa towaru objętego bonem  lub nastąpiło wykonanie usługi objętej bonem. Sprzedaż tych bonów przez dystrybutorów również rodzi obowiązek podatkowy.

Należy także zauważyć, że jeżeli konsument przy zakupie bonu SPV zapłacił już za towar lub usługę z uwzględnieniem VAT, to przy skorzystaniu bonu nie płaci podatku ponownie. Dopiero, gdy bon sfinansował w części dany towar czy usługę, wówczas konsument dopłaci różnicę z podatkiem VAT.

Wobec powyższego, moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu dostawy towarów bądź świadczenia usług, do których dochodzi w konsekwencji transferu bonu jednego przeznaczenia, powstaje z chwilą dokonania transferu tego bonu.. Moment ten należy uznać za dokonaną dostawę towarów bądź za wykonaną usługę ( art. 19a ust. 4a ustawy).

 

  •  Bon różnego przeznaczenia

 

Przez bon różnego przeznaczenia (MPV) rozumie się bon inny niż bon jednego przeznaczenia, czyli taki przy emisji lub sprzedaży którego nie jest znana stawka VAT czy  miejsce dostawy towarów lub świadczenia usługi. W tym przypadku opodatkowana zostanie dopiero faktyczna dostawa towarów bądź świadczenie usług oczywiście w zamian za ten bon.

Zatem wcześniejszy transfer bonów rożnego przeznaczenia nie podlega VAT, a wyłącznie fizyczne przekazanie towarów lub fizyczne wykonanie usług, które są objęte bonem podlega VAT, o czym stanowi art. 8b ustawy o VAT.

Mając na uwadze przykład Czytelnika, należy stwierdzić, że mamy do czynienia z bonem jednego przeznaczenia. Bon emitowany jest 2 stycznia 2019 roku na kwotę 100 zł. Bon realizowany jest w miejscu działalności Czytelnika zatem bon jest wyemitowany na towar bądź usługę z wiadomą stawka  VAT. Realizacja bonu nastąpiła w lutym 2019 roku. Kwota dostawy towaru bądź usługi przewyższyła wartość bonu.

Wziąwszy pod uwagę przytoczone wyżej przepisy należy stwierdzić, że obowiązek podatkowy od wartości bonu 100 zł powstał w styczniu 2019 r. Zatem wydanie paragonu w styczniu 2019 roku było podstawą do zaksięgowania tej transakcji jako wykonanej usługi bądź sprzedanego towaru.

Natomiast kwota ponad wartość bonu, zapłacona w lutym zrodziła nowy obowiązek podatkowy i Czytelnik powinien tą kwotę zaewidencjonować i opodatkować należnym podatkiem VAT i rozliczyć  VAT za miesiąc luty.

Zatem w rejestrze sprzedaży za styczeń 2019 r. należy wykazać (100 zł jako kwotę brutto) i za luty 2019 roku (10 zł wartość brutto) według zasad ogólnych.

 

Ewidencja w deklaracjACH: VAT-7(19) dostawa towarów bądź świadczenie usług na terytorium kraju w zależności od stawki VAT – w poz. 15, 17 lub 19 podstawę opodatkowania i w poz. 16, 18 lub 19 podatek należny.

 

Paulina MatuszewskaPodstawa prawna: art.2 pkt 41, 42, 43, 44, 45, art. 8a, art. 8b, art. 19a ust. 1a, art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem